بعضی از آدم ها را می شود تنها با یک کلمه ی پنج سیلابی تمام کرد.
این ها آدم های خداحافظی های ساده اند.
آدم های خداحافظی های ساده، نه دلیل می خواهند و نه اعتراض را وارد می دانند.
حرف و اعتراض هیچ جایی در ماجرای "پایان" ندارند.
غرورشان که لطمه می خورد، براحتی با پایان کنار می آیند.
در اینطور مواقع، هر گونه شکوه و شکایتی را پای حاشیه های بی اساسِ مربوط به رفتن می گذارند و علاقه ای به هیچ گونه مناظره ای ندارند.
در عوض از حسِ پس زده شدن حسابی کلافه و دلخورند.
و بعد، برای فرار از سرخوردگی، ژست روشنفکرانه و متکبرانه می گیرند و بیخیالِ تمام خاطره ها و کنار هم بودن ها می روند تا به زندگی یکنواخت شان ادامه دهند.
شیما سبحانی
برچسب:
نویسنده: هلیا اسدی